top of page

Join the mailing list

Ton Scherpenzeel

Scherm­afbeelding 2026-11-02 om 11.26.14.png
20260811_131713(1)#1.jpg

HET LAATJE. Alle componisten, maar eigenlijk ook iedereen die wel eens een plaatje maakt, heeft ergens een laatje met daarin allerlei onafgemaakt materiaal. Halve liedjes, thema’s die op een vervolg wachten, restanten van nummers die het nooit haalden en tekst ideeën die maar geen melodie vonden. Ik ook- op ieder album dat ik (al of niet met groep) uitbracht, stonden altijd wel stukjes die ik al had liggen, maar die eenvoudigweg nooit eerder een plek op een album kregen. In het geval van Legions of the Heart is dat al niet anders. Sterker nog, enkele tracks van dit album zijn zelfs al eerder verschenen, alleen niet in de versie waarin ze nu te horen zijn: namelijk met in de meeste gevallen vocalist Thomas Schiphof, daar waar ik van mezelf voorheen de honneurs mocht waarnemen. Eerdere versies verschenen alleen online, namelijk via Bandcamp en niet op een fysieke CD. Ze klinken ook beduidend anders: qua mix en qua instrumentatie, eindelijk goed genoeg om nu ‘echt’ uitgebracht en gepresenteerd te worden. Op twee nummers zingt Thomas samen met Marjolein Teepen, als een soort duet- hoewel de nummers niet echt als duet getypeerd kunnen worden. Tenslotte heb ik zelf ook nog twee nummers gezongen, waar ik genoeg het goede gevoel in kon leggen om mijn vocale tekortkomingen te compenseren. Ondanks die muzikale recycling is Legions of the Heart wel degelijk een nieuw album te noemen. Een deel heeft gewoon eventjes te vroeg het levenslicht gezien, omdat ik in die periode eigenlijk niet goed wist wat ik nog wilde. Voor mij waren het een aantal losse nummers (singles), waarvan ik toch wel wilde dat die de wijde wereld in gingen. Een teken van leven, zeg maar. Nu ja, zo wijd werd die wereld uiteindelijk niet: Bandcamp is een beperkt podium voor een beperkt publiek dat zich moeilijk laat bereiken, een uitlaatklep waarvan ik eigenlijk het nut zeer betwijfel. Maar het kon ook geen kwaad en heeft me waardevolle reacties opgeleverd. Ik begreep pas wat ik wilde toen ik in contact kwam met Thomas. Het werk kwam daarmee plotseling in een onverwachte stroomversnelling, en dat was nog best lastig omdat Ik een groot deel van het jaar buiten Nederland vertoef. De fysieke samenwerking maakte voor een groot deel plaats voor een samenwerking op afstand, en gelukkig is dat in deze digitale wereld goed te doen. Niet ideaal, maar met een laptop, keyboard en microfoon op zak kom je een eind.

THE DRAWER Every composer—and indeed anyone who makes music—has a drawer somewhere filled with all sorts of unfinished material: half-finished songs, themes waiting for a continuation, remnants of tracks that never made the cut, and lyrical ideas that never found a melody. I’m no exception; every album I’ve released (whether solo or with a band) has included songs I already had lying around but that simply hadn't found a place on an album before. *Legions of the Heart* is no different. In fact, a few tracks on this album have appeared previously, though not in the versions heard here—specifically, most now feature vocalist Thomas Schiphof, whereas I handled the lead vocals myself in the past. Earlier versions were released only online—via Bandcamp—rather than on physical CD. They also sound significantly different in terms of mix and instrumentation; they are finally good enough to be ‘properly’ released and presented now. As I mentioned earlier, Thomas sings most of the songs. On two tracks, he sings alongside Marjolein Teepen in a sort of duet—though the songs don't strictly fit the definition of a duet. Finally, I sang two songs myself, managing to infuse them with enough emotion to compensate for my vocal shortcomings. Despite this musical recycling, *Legions of the Heart* can certainly be considered a new album, as the reused material isn't actually all that old. Some of it simply saw the light of day too early because, at the time, I wasn't quite sure what direction I wanted to take. To me, they were just a handful of standalone tracks (singles) that I wanted to send out into the world—a sign of life, so to speak. Well, that world didn't end up being all that vast: Bandcamp is a limited platform for a niche audience that is hard to reach—an outlet whose actual usefulness I seriously question. Still, it didn't hurt, and it did yield some valuable feedback. I only really knew what I wanted once I got in touch with Thomas. Things suddenly gained unexpected momentum, which was quite a challenge since I spend a large part of the year outside the Netherlands. In-person collaboration largely gave way to working remotely—something that is fortunately quite feasible in today's digital world. It’s not ideal, but with a laptop, keyboard, and microphone in tow, you can get a lot done.

bottom of page